خناقاات اتنين مخطوبين $* احمد & ندا*$

[! MedOo]

يا صبااااااح الدماغ

انا مستى على نااااااااار

[beautiful pearl]

المشاركة الأصلية كتبت بواسطة msamido

والله كويس كل شوية ألاقى مفاجآت مكنتش متوقعها فى القصة دى

شكرا لمجهودك يا beautiful perl حقيقى القصة جميلة جدااا
.
.

العفو يا مساميدو

الاجمل هو متابعتك الحلقات

المشاركة الأصلية كتبت بواسطة H.H.KH

القصة بدأت تحلو اوى اوى .......بس متتأخريش علينا بقى فى تنزيل الحلقات يا قمرى

لا ان شاء الله مش هتاخر

انا هحاول اخلصها بسرعة

والحمد لله انها عجبت حضرتك

المشاركة الأصلية كتبت بواسطة ! MedOo

يا صبااااااح الدماغ

انا مستى على نااااااااار

انا مش فاهمة ليه صورة عفركوش اللي انت حاططها دي

سوري علي تدخلي بس هي خوفتني شويتين

شكرا لمتابعتك الحلقات




هما فين باقي الناس اللي كانو متابعين


هي القصه معدتش عاجباكم ولا كحك العيد عامل عمايلو

[beautiful pearl]

الفصل الثانى و العشرون

اليوم التانى فى المكتب
احمد بيشتغل و المكتب كله حركةو شغل و فى مكتب احمد اللى كان بيرسم تخطيط هندسى دخل محمد و قعد يتكلم معاه

محمد:السلام عليكم

احمد:و عليكم السلام اهلا يا باشا ازيك

محمد:انا الحمد لله انا كنت جى اسألك عملت ايه مع نور

احمد:اهدأ يا بنى مش تسألنى على اخبارى الاول تقولى عامل ايه يا احمد و اخبار ندا ايه و انتو الاتنين عاملين ايه مع بعض و هتتجوزا امتى

محمد:يا سيدى هاقولك كل ده بس قولى انت الاول
احمد:ماشى هاقولك عشان انا مجرب الحركة دى هى مش بالظبط يعنى لك

محمد :انت هتحكيلى قصة حياتك اللى انا عارفها قولى بقى ايه اللى حصل

احمد:طب براحة يا عم انا مش قدك بس ايدك الاول على الحلاوة

محمد:حلاوة ايه

احمد:حلاوة الخطوبة

محمد:بجد مش مصدق هى وافقت

احمد:لا لسه

محمد:امال حلاوة ايه يا فالح دى اللى انت عايزها

احمد:انت هتدفع نص الاتعاب مقدم و نص الاتعاب مؤخر و بعدين ما اضمنكش لو حصل لا قدر الله حاجة مش هتدينى الباقى فاكون ضامن بقى

محمد:اسكت اسكت يا فقرى ان شاء الله هتوافق بس ما تدخلش انت فى الموضوع

احمد:ما انا لو ما دخلتش فى الموضوع انت مش هتدخل دنيا خالص يا حلو انتناسى ان انا اللى هاكلمها

محمد:اه صحيح تصدق نسيت

احمد:نسيت امال انت كنت جى ليه لا حول الله يا رب دى نوركلت عقلك يا بنى و نظرا للغلط اللى انت غلطته فيا الاتعاب هتترفع

محمد:هو انا جاى لمحامى

احمد:لا جاى لخاطبة

محمد و هو يضحك:لا بجد عملت ايه

احمدبعد ان توقف عن الضحك:لا ابدا كلمتلك ندا تقولها

محمد:كده احسن بردوه

احمد:اه يا ندل بقى كده احسن طب ايدك على المقدم بقى

محمد:لا يا حبيبى المقدم ده لندا مش ليك انت

احمد:ايوة بس انا ليا نسبة انت ناسى ان انا اللى كلمتها

محمد:سمسار يعنى كده مفيش مانع

احمد:سمسار قاهوجى ايدك انت بس

محمد:ايه يا بنى امور الشحاته دى ما تقرفنيش بقى ده انا باخد المرتب منك انا اللى هاديك دلوقتى

فى بيت ندا

ندا لسه صاحية دخلت خدت دش و راحت شافت الموبايل لقت احمد كان عايز يكلمها تقريبا و بعتلها رسالة(اصحى يا نايمة انتي هتذاكرى امتى بقى ده انا كده ضمنت انى مش هاتجوز غير السنة اللى بعد الجاية عموما مستنيكي تصحى و تكلمينى
سلام
لا اله الا الله
بحبك يا ندا)

ندا قرات الرسالة و فى الاول قعدت تضحك و بعدين دخلت فى حالة رومانسية صعبة من كلمة قالهلها يا سلام عقبالكم يا بنات نرجع لموضوعنا ندا اتصلت باحمد اللى كان لسه قاعد مع محمد بيتكلموا و يضحكوا
فى المكتب

محمد:ده انت مصيبة بكره اللى بتعمله فيا يطلع عليك

احمد:طب ما الحال من بعضه

محمد:ايوة بس انت فى فترة الاستعداد للتعرض للمرض

احمد:بس ده مرض حلو قوى قوى قوى يا محمد

الاتنين بيتكلموا و تليفون احمد رن

احمد:ايه ده دى رنة ندا يالا يا محمد على مكتبك يالا يا حبيبى

محمد:ايه النداله دى

احمد:يالا عايز اخد راحتى فى الكلام

محمد:ماشى اللى اداك يدينى يا سيدى

احمد:بره بره

محمد :انت بتطردنى

محمد بيرخم على احمد لحد ما ندا قفلت

طبعا ساعتها احمد كان هيولع و قال لاحمد:شفت يا فالح اهى قفلت دد

محمد:خلاص اتصل بيها انت و لا يهمك

احمد:طب يالا يا بارد ليك يوم

محمد:يسمع منك ربنا امتى اليوم ده بس يجى و ابقى زيك

احمد:لا ده حسد بقى و تفرقة غرامية ده انت عندك عقدة بقولك ايه انت تطلع بره و تعالج العقدة دى ماشى

محمد:ماشى ده كرم منى على فكرة انى اخرج و اسيبك

احمد:ده انت بخيل قوى يالا بره يالا بقى

خرج محمد و ساب احمد و اتصل بندا
و فى التليفون

احمد:معلش يا حبيبتى بس اصل محمد كان بيرخم عليا

ندا:و لا يهمك يا حبيبى بس ايه الرسالة دى

احمد:قولتى ايه حبيبك ماشى طب متأسف مرة كمان

ندا:لا ما تتعودش على الموضوع ده

احمد:يا سلام عليكى يا ندا كل لحظة رومانسية تقلبهالى كده عايزة اقول كلمتين حلويين بقى اقولك بحبك تقوليلى بحبك يا روح قلبى واحشنى كده يعنى طب بالذمة مش انا واحشك

ندا:لا بجد كلامك صح انت فعلا واحشنى جدا

احمد:اهو كده بقولك ايه ما تسيبك من جو الكتب و التشريح و الحاجات دى بقى و اخرجى مع حبيبك شوية ترفيه عن النفس

ندا:فكرة حلوة انا عن نفسى مستعدة بس امتى

احمد:انتى وراكى حاجة دلوقتى

ندا:لا بس انت عندك شغل

احمد:بلا شغل بلا نيلة و انا عندى كم ندا حبيبتى عشان اشتغل و اسيبها

ندا:على رأيك و انت عندك كام ندا بس انا خايفة

احمد:خايفة .خايفة منى

ندا:لا طبعا و هاخاف منك ليه يعنى ده انت حبيبى هاخاف منك

احمد:ما انا بقول كده بردوه امال خايفة من ايه يا روح احمد

ندا:خايفة لاحسن بعد ما نتجوز تقولى تعالى ننزل و اسيب المذاكرة بقى ما انا عارفة الحركات دى كل اصحابى المتجوزين و معايا فى الكلية كده

احمد:حركات ايه و بعدين انتى مش قولتى خلاص و وافقتى جاية ترجعى فى كلامك و لا ايه لا لو فاكرة نفسك هتقدرى تتراجعى انسى و بعدين سيبك من اللى معاكى فى الكلية بقى تاخدى بكلام اصحابك و تسيبى كلام حبيبك

ندا:مش كده بس هى تجربة مش عارفة نتيجتها

احمد:تجربة ايه هو التشريح و الحاجات دى اشتغلتو لا ايه

ندا:اضحك انت و اقعد هزر و انا كمان و ما نفكرش بقى فى اللى جاى

احمد:يا حبيبتى اللى جاى كله سعادة طول ما انتى معايا و انا معاكى و بعدين انا ما اقدرش اعطل حبيبتى عن المذاكرة عشان راحتى طب جربى انتى بس و شوفى ده انا مش هخليك عايزه حاجة و هاجى اقعد و اذاكر معاكى و اساعدك و اجبيلك شاى و قهوة و اشتغل قاهوجى

ندا:لا يا حبيبى انت عمرك ما تكون قاهوجى انت حبيبى و بس

احمد:طب طالما انا حبيبك و بس ليه الخوف بقى انتى جربى و هتشوفى

ندا:خلاص طالما التجربة دى هيبقى فيها اللى انت قولت عليه يبقى انا مستعدة حالا

احمد:طب ايه رأيك نتجوز و اعملك كل ده في الامتحانات دى

ندا:يا سلام

احمد:و فيها ايه ده حتى يكون حبيبك جنبك و بيعملك اللى انت عايزه

ندا:اينعم انا مجنونة فى حاجات كتير ممكن تطق فى دماغى و اعملها بس مش للدرجة دى

احمد:ليه بس يعنى تعملى كل الحاجات دى و عند دى و تعقلى بقولك ايه انا نفسى اشوفك قدامى دلوقتى حالا لانى وصلت لحالة التهيأت و بعدها هيبقى جنون ير ضيكى حبيبك يتجنن

ندا:لا ما يرضينيش

احمد:خلاص قومى البسى دلوقتى حالا عايزة اقولك كلام كتير فى قلبى محبوس من اسبوع

ندا:طب انا هالبس حالا

احمد:خلاص ماشى و انا هابقى عندك حالا هتوحشينى لحد ما اشوفك

ندا:و انت كمان هتوحشنى جدا وحشتنى جدا جدا بجد يا احمد بقولك ايه

احمد:ايه يا روح و قلب و عقل احمد

ندا:عايزة اطلب منك طلب بس رخم شوية

احمد:حبيبتى ندا عمرها ما تطلب طلب رخم

ندا:عايزاك تلبس الطقم اللى انا بحبه

احمد:من عينى يا نور عينى بس انتى كمان البسى الطقم الاحمر

ندا:الاحمر ؟

احمد:عشان خاطر حبيبك

ندا:ماشى يا حبيبى سلام بقى عشان البس

احمد:سلام لا اله الا الله

ندا:محمد رسول الله

[beautiful pearl]

الفصل الثالث و العشرون

بعد ما ندا و احمد كلموا بعض فى التليفون ندا لبست و نزلت و الاخ التانى ساب المكتب و هو خارج من المكتب قال لمحمد

احمد:محمد انا ماشى

محمد:على فين يا بنى اقعد اشتغل شوية على بعض بقى

احمد:رايح لندا حبة ترويح عن النفس من الشغل

محمد:يا بنى انت علطول عندك ترويح على النفس يا مقضيها تليفون يا خروج

احمد:ايه يا بنى ده بطل بقى الحسد لاحسن اعمل حادثة فى السكة و بعدين انا مشوفتهاش من اسبوع و وحشتنى جدا و مقضيها تليفونات و بينى و بينك هاموت و اشوفها عقبالك

محمد: تصدق انت من غير ندا بتقعد تشتغل على كده ضمنا بعد جوازك حمل الشغل اكتر

احمد:عقبالك

محمد:يا رب يا اخويا يا رب ابقى اسألى ندا

احمد:بس بشرط

محمد:نعم بشرط مش كفاية مش بتشتغل زى الاول

احمد:تسمع الشرط و لا ما اجبلكيش الاخبار

محمد:امرى لله امتى ربنا يتوب عليا بقى

احمد:هو انا بقولك اشرب مخدرات يا بنى

محمد:ما ده اللى ناقص عايز تخلينى مدمن مدمن
يا احمد مدمن الحقوا يا جماعة احمد عايز يدينى جرعة مخدرات

المكتب يلتفت و يحاول فهم الموقف

احمد لما يلاقى الموضوع دخل فى الجد:يا جماعة ده بيهزر

احمد يمسك محمد من التشيرت

محمد:انت بتهددنى لا احنا ما بنهددش احنا نعجبكو قوى

احمد:ولا يا محمد مش هاجبليك الاخبار

محمد:يا جماعة احنا كنا بنهزر زى ما انتو عارفين

احمد:ناس ما تجيش غير بالعين الحمرا

محمد:حمرا زرقا خضرا ان شاء الله عيون ماما الغولة حتى

احمد:على ايامى كانت امنا الغولة هى اتحولت سلام بقى اتأخرت

محمد:عقبالى اوعدنى يا رب

خرج احمد و ركب العربية و راح البيت غير هدومه و لبس و استنى نداو طبعا الطقم اللى بيحبه كلمتين من نوعية ايه الجمال ده و الحاجات اللى ربنا يوعدكو بيها دى مع الزوج و الزوجة الصالحة
و المهم قعدوا هناك فى المطعم و الكلام بتاعهم اشتغل

احمد:متعرفيش انتى وحشتنى قد ايه

ندا:لا عارفه

احمد:عامله ايه فى المذاكرة

ندا:اهو ماشيين

احمد:لا انا عايز تقدير

ندا:ان شاء الله

احمد:عارفة لو حد قالى مفيش جواز السنة دى هاقتلك

ندا:المفروض تنتحر مش تقتلنى انا مهو كده انت مش هتتجوزخالص

احمد:ما انا هاقتل نفسى وراكى

ندا:ايه يا بنى انت شفت فيلم ايه من شوية

احمد :تانى ابنى ارحمى بقى زهقتى ابنك يا شيخة

ندا:ليه يا كميلة انت

احمد و قد بدا عليه الغضب:جرا ايه يا ندا انتى بتلاعبى مين انا جوزك يا ندا مش ابنك

ندا:خلاص يا حبيبى

احمد:ايوة كده كده جوزك

التليفون بيرن بتاع ندا

احمد:يـــــــــــــــــــــــــــــــووه احنا قلنا هنقعد مع بعض شوية انا قافل كل حاجة عشان ابقى معاكى

ندا:معلش هارد و اقفل بسرعة

ندا ترى النمرة و تشاور لاحمد بالسكوت و توشوش نور

نور:الو

ندا:الو ازيك يا نور عامله ايه

نور:الحمد لله ندا فاضية دلوقتى

ندا:خير ان شاء الله

نور:خير باذن الله كنت عايزة اقابلك و اتكلم معاكى دلوقتى لو فاضية

ندا:اه طبعا هستناكى دلوقتى فى .........

نور:و انا هاجى حالا سلام

ندا:سلام

قفلت السكة و فوجئت بثورة من احمد

احمد:اقدر اعرف ايه اللى هيحصل

ندا:معلش يا حبيبى نور جاية هنا دلوقتى و انت لازم تمشى قبل ما تيجى

احمد:ايه يا ندا يعنى ايه تديها معاد و انا معاكى و لا خلاص مش عايزانى

ندا:اخس عليك يا احمد كل الموضوع ان انا عايزة اخليها هى و محمد يتجوزوا باين عليها طيبة قوى

احمد:و انا؟

ندا:اوعدك بخروجة تانية

احمد:امتى

ندا:بكره

احمد:هنقضى نص اليوم مع بعض

ندا:ماشى

احمد:طب هسستنا معاكى لحد ما تيجى

ندا:لا امشى انت

احمد:طب اوصلك

ندا:ماشى

نزلوا احمد و ندا و هما فى سكتهم للعربية لان ما كانش فى مكان يركن فيه كان فى ولدين ماشيين و طبعا ندا اتعاكست تعالوا نشوف ايه اللى حصل

الولد الاول:ايه الجمال ده يا قمر

الولد التانى:الللى اداك يدينا يا سيدى

احمد و كانت الدماء فارت لديه و لكنه لم يستطيع ان يكتم غضبه و قال باعلى صوت و هو يتجه للولدين :جرا ايه يا حيوان انت و هو

الولدين:ايه يا عم

احمد:كمان بجحين طب

اوووووووووووووووه احمد عصبى ضرب الولد الاولنى و الناس اتلمت و ندا مش قادرة تعمل حاجة غير انها بتحاول تمسك احمد اللى ضرب الولدين و اضرب فى وشه باللكومية يا عينى
و بعد ما الناس حجزت احمد خد ندا و فى العربية

احمد:اه يقولها و ندا تشاهد الجرح

ندا:لزومه ايه الضرب يعنى

احمد:ايه مش شايفهم و هما بيعكسوكى و لا ايه

ندا:طب ما الموضوع ده عادى طنش ما يا اما
بتحصل امشى و سيبهم

احمد:ده لما تكونى لوحدك لكن انا دلوقتى معاكى

وقع تأثير هذه الكلمة على ندا جامد جدا كلمة جامدة احست بيها بكيانها و اهميتها و حب احمد لها اشعرتها هذه الكلمة بانها فوق السحاب و اعلى فلقد اصبح لها كيان و اهمية اصبح لها من يفرح لفرحها و يحزن لحزنها و يضرب لمعاكستها

ندا:ربنا يخليك ليا يا حبيبى بس من غير ضرب اسوق انا و لا انت

احمد:لا انا هاسوق

ندا:طب احود عندنا على البيت اعملك الجرح ده شفتك بتنزل دم

احمد:و معادك مع نور

ندا:حبيبى احمد احسن من اى معاد

ذهبوا على البيت و قامت بالاسعافات المطلوبة التى جعلت احمد اسعد انسان فقد شعر بان هناك من تقف بجانبه و تداوى جرحه احس بانها امرأته فعلا التى ملآت عليه الكون
و بعدها نزلوا و راحت لنور دار حوار بينهم طويل قوى ما نعرفوش بس هتظهر نتايجه فيما بعد
لان نور اصبحت صديقة حميمة جدا لندا لانهم فتحوا قلوبهم نور حكتلها ان اصحابها مش بتحب تتكلم معاهم اوى فى الحاجات دى لكنها ارتاحت لندا حكتلها عن استبداد مامتها و اثر وفاة باباها و ندا ايضا تذكرت وفاة باباها و جلسوا يبكون ثم تماسكوا
لكن فى اخر الحوار حصلت حاجة مهمة قوى

نور:انا عندى استعداد اعمل اى حاجة عشان اسافر و ابعد عنها

ندا:طب ما تتجوزى و لا انتى فى حد فى حياتك

نور:لا مفيش حد فى حياتى بس انا مش لاقيه الانسان اللى يفهمنى و يحبنى


ندا:و اذا قلتلك انه موجود و بيموت فيكى و عايز يتجوزك

نور:ده بجد

ندا:اه و الله

نور:مين

ندا:لا اسمع الرد

نور:مش لما اعرف مين

ندا:محمد الللى معاكوا فى المكتب