[beautiful pearl]

الفصل العشرين

بعد ما احمد اخد الموافقة من ندا طار هو و هى على البيت و فاتح مامتها و باباها و وافقوا

و فى الناحية التانية
نور مع مامتها

الوالدة الشريرة طنط ثرايا:اخبارك ايه مع احمد

نور:و انا كان ليا امتى اخبار مع احمد

ثرايا:يعنى ايه<_<

نور:يا ماما خلاص احمد اتجوز ربنا يهنيه هو و مراته بقى انا مش هاضايقهم انا عايزة اشوف مستقبلى و اركز فى شغلى

ثرايا:شغل ايه اللى تركزى فيه ركزى فى احمد يا عبيطة و هو كده كده صاحب الشغل

نور:يا ماما ارحمينى بقى خليهم يعيشوا حياتهم

ثرايا:و انتى

نور:انا فعلا بحب احمد و اتمناله الخير و طالما هو شايف سعادته مع ندا خلاص دى حياته و الانسانة اللى هو اختارها

ثرايا:و انتى فين من ده كله

نور:انتى ليه مصممة تربطنى بيه اول ما عرفتى انه صاحب المكتب خلاص
و لا انتى عايزة تبعينى لاى حد غنى مش كفاية الرجل اللى انتى كنتى عايزنى اتجوزوه ده كان اكبر منى ب 10 سنين سيبنى فى حالى بقى سبينى

راحت نور على اوضتها غاضبة كارهة ما تفعله فيها والدتها زهقت من الحياة و اللى فيها كل حاجة مامتها كانت بتحددهلها حتى الكلية مش هى اللى اختارتها كانت عايزة تدخل اعلام و تشتغل صحفية مش عارفة تعمل ايه محدش معاها سوى ربها مالهاش غيره اللى تلجأ اليها تعمل ايه و هى فى الدنيا وحيدة فكرت و فكرت و كانت فى فكرة مسيطرة على دماغها من فترة و هى انها تسافر و تقعد هناك بعيد عن تصرفات والدتها لكن تسافر فين و يا ترى هتعرف تشتغل هناك ما فكرتش كانت عايزة تسافر و بس تبعد و خلاص
كانت بداخلها ثورة لا تستطيع ان تطفيها و لا تقدر ان تهرب منها نار بداخلها و هى معاملة والدتها التى لا تستطيع ان تطفئها الا بخراب بيت احمد و ندا و كيف تفعل ذلك فى الذى تحبه و هى تبعده عن التى يحبها انها تعرف ان الذى يحب يجب ان يضحى و لكن ماذا تفعل انها محطمة مشوشة التفكير لا تستطيع ان تفكر فى حل و لا تستطيع ان تنفذ كلام والدتها الذى اتعودت ان تنفذه دائما و تكتم ثورتها عليه بداخلها فما الحل سؤال يبقى راسخ فى ذهنها بدون اجابة ؟

فى المكتب فى الصباح يدخل محمد على احمد ليكلمه
على فكرة محمد و احمد اصحاب من زمان

محمد:احمد عايزاك فى موضوع

احمد:فى ايه يا بنى طب قول صباح الخير يا اخى الاول

محمد:صباح الخير عايزاك فى موضوع مهم

احمد:شكله موضوع مهم قوى فى ايه يا بنى

احمد ساب اللى فى ايديه و قعدوا هما الاتنين

محمد:انا بحب يا احمد و عايز اتجوز

احمد:ايه ده يا سلام ده يوم الهنا

محمد:بس انا معرفش هى بتحبنى و لا لا

احمد:طب ما تقولها

محمد:مش قادر كل ما اتشجع و اروح ما اعرفش اتكلم كأن لسانى اتشل

احمد:يا اخى بعد الشر عليك من الشلل اتشجع انت بس

محمد:مش قادر ما اقدرش

احمد:طب انا اعملك ايه دلوقتى يا بنى و انت مش قادر تروح

محمد:عايزاك تكلمهالى

احمد:انا؟ هو انا اعرفها

محمد:اه بس انت وافق

احمد:مين دى

محمد:نور

احمد:نور مين

محمد:نور اللى بتشتغل هنا

احمد:و عايزانى انا اللى اكلمهالك

محمد:اه

احمد:و انت تعرف عنها ايه

محمد:يعنى هى بنت مؤدبة و هادية و اخلاق و جميلة

احمد:و تفتكر ان ده يكفى مش المفروض تعرفها اكتر و بعدين افرض انا رحت كلمتها و هى مرتبطة منظرى يبقى ايه

محمد:مش هتخسر حاجة و بعدين انا صاحبك كلمهالى موافق صح
سلام

محمد ما استناش رد احمد و دبسه و خرج و احمد لسه مش متصور حاجة ازاى هيقدر يكلمها و هى بتحبه ازاى يقدر يقولها اتجوزى
امر محير احمد قاعد يفكر فيه طول الليل ازاى يقولها و هى بتحبه انها تتجوز واحد تانى و ازاى يكسف محمد صاحب عمره و لما يسأله عن السبب يقوله ايه
ترتيب مدبر من القدر ان يضع احمد فى هذا الموقف